تا برایم خورشید لحظه ای پیدا بود

خانه ای خواهم ساخت از دو بیت تنها و به روی بامش شاخه ای از گل یاس آبی

دو ردیفی از نسترن سبز میآویزم و درون حوضش که به تنهای این قلب من است

از قرمزی خون دلم دو حزین ماهی خوش رنگ رها خواهم ساخت و کنار حوضش

که از اندیشه من زرد شده شاخه ای گل زیبای روز سرخ

و هماهنگ به او قفسی بی بدنه اما با همه سادگیش یک زندان و درون زندان بلبلی خواهم داشت

که با آواز همان بلبل شیدا ساعتی یا که زمانی چندین نرم و آهسته به خود می غلتم

زکنار چشمم نم نم اشگ که جاوید تریت یاد خداست فرو میافتد و من اندیشه کنان

یاد آن عشق یا آن عاشقی و مهجوری

و سپس تنهای