بگیر دستان خسته ام را
شاید روزی آمده که تو هم سهمی در با هم بودنمان داشته باشی
من نبض عشق را میگیرم ، و به انتظار طلوع فردا مینشینم
تو انگار عمریست همه کس و دنیای من هستی .

است زردی برگها، چه گرم است سردی هوا..
آغوشت را باز کن ای دنیای من ، تا رها شوم در تو...
تنها قدم زدن در تو ، طلوع رویاهای من است،

چه زیباست فصل عاشقانه بودن
دلم هوایت را کرده است، دلتنگ توام ،

دلتنگ صدایت در سکوت عاشقی 

با یک وعده توخالی!
گفتم نه ! تو همیشگی نیستی ، تو آن کسی که دلم در این حالش به آن نیاز دارد نیستی
گفتی من هم مثل توام ، با همه فرق دارم، فرق تو این بود

که بی وفاتر بودی....

تو گفتی ، اما نگفتی ناگفته ها را،من گفتم تمام حرف درونم را
و اینجا بین ما ، یک عالمه حرف مانده، و

یک سوال بی جواب! اینکه چرا نگفتی روزی تنهایم میگذاری؟