دستم  به تو که نمی رسد فقط حریف واژه ها می شوم

هوس میکنم تمام کاغذهای سفید روی میز را از نام تو پر کنم

تنگاتنگ هم بی هیچ فاصله ای !!!

از بس که خالی ام از تو

از بس که تو را کم  دارم ...

آخر مگر کاغذ هم زندگی می شود