|
سایه نیمرنگ شامگاهان اندک اندک بر دامن تپه ها گسترده شده چراغ ها روشن شده اند جاده ی سفید رنگ در مه شامگاهی فر رفته حالا دیگر وقتی است که هم غرور و هم ترس و احتیاط را کنار بگذارم دلتنگ میشوم وقتی خط به خط خاطره های بهار را مرور میکنم می خواهد خاطره هایی که همه رنگ حضور.رنگ بی رنگی دارد ترانه ی بهار را در کوچه پس کوچه های پاییز زمزمه می کنم |
|+|
نوشته شده توسط rasool:s در دوشنبه سیزدهم آذر ۱۳۹۱ و ساعت 22:12
[ عشق بی پایان
]
