|
به من یک تار مو دادی امانت که بی تو سوز دل با او بگویم مرا تا یک نفس در سینه باقی است امانت دار این تار مویم تو می دانی که در هر تار مویی زمو باریک تر صد راز باشد اگر مو را زبان آشنا نیست مرا چشم حقیقت باز باشد نپنداری که پیمانی که بستم از این یک تار مو محکم نگردد به گیسوی دلاویز تو سوکند که یک مو از وفایم کم نگردد نمی گویم به دردم مرحمی به قدر تار موی مهربان باش چو مو باریک باشد رشته عمر بیا قدر یک دیگر بدانیم بیا با تار جان پیمان ببندیم بیا تا پای جان با هم بمانیم
|
|+|
نوشته شده توسط rasool:s در شنبه بیستم آبان ۱۳۸۵ و ساعت 23:53
[ عشق بی پایان
]
